OrigamiArt > Kompozycje z kół > Opowiem Ci bajkę – pierwsze spotkanie z origamiA first look at origami

Opowiem Ci bajkę – pierwsze spotkanie z origamiA first look at origami

1
13 Mar 2011, Kompozycje z kół, , Odsłon: 20 267

Pragnę zaproponować nową formę przybliżenia najmłodszym dzieciom tematyki origami. U podłoża mojego pomysłu była chęć rozwijania zainteresowań czytelniczych dzieci, ich wyobraźni, umiejętności manualnych oraz zapoznanie z niektórymi technikami origami. Odcinek składa się z bajki o bliskiej dzieciom tematyce i schematów wykonania składanek z kółI would like to present my experience with teaching origami. I thought about improving more kids skills, for example: reading, imagination and folding origami. Pupils tried to fold simple models from circles. .

Bajka o skrzacie, sowie i zajączku

Autor: Bolesław Gargol

Zając – autor Justyna Sowa.
Zobacz diagram

Pewnego razu był sobie skrzat. Mieszkał on pośrodku lasu w norce, którą kiedyś zajmował borsuk. Ale jak to bywa, borsuk przeniósł się do większego mieszkania i to stare przekazał skrzatowi. Skrzat przyjaźnił się z zajączkiem, któremu zazdrościł tego, że umie tak szybko i wysoko skakać.
– „To jeszcze nic – powiedział pewnego dnia zajączek – ja zazdroszczę sowie, która widzi w nocy i może latać nad koronami drzew”.
– Musisz mnie poznać z sową – odparł skrzat.
– To raczej niemożliwe, bo w dzień sowa śpi i nie lubi jak się jej przeszkadza.
– A w nocy?
– Tak, w nocy możesz ją poznać, ale mnie nie namawiaj żebym ci w tym towarzyszył, bo w nocy to ja śpię i też nie lubię jak mi się przeszkadza.
– A jak ją poznam, skoro w nocy jest ciemno?
– Masz szczęście, bo dzisiejszej nocy jest pełnia księżyca i będziesz mógł zobaczyć sowę latającą wśród drzew, a wtedy wystarczy zawołać: „sowo, sowo!” i ona przyleci.

Tego wieczora skrzat nie kładł się spać jak zwykle, ale usiadł przed kominkiem i czekał aż w lesie całkiem się ściemni. Kiedy wybiła jedenasta, skrzat wyszedł ze swojego mieszkanka i oto co zobaczył: cały las spowijała jakby delikatna mleczna mgła – to światło księżyca przebijało się przez konary drzew i docierało aż na dno lasu. „nigdy czegoś takiego nie widziałem!” – pomyślał skrzat i popatrzył w górę.
A w górze już była sowa, która prawie bezszelestnie przemykała między konarami drzew.
– Sowo, sowo! – zawołał skrzat.
– Uhu, uhu! Kto mnie woła? – odpowiedziała sowa.
– Nie znasz mnie, jestem skrzat.

Sowa – autor Justyna Sowa.
Zobacz diagram

Sowa sfrunęła na dół i usiadła obok skrzata przyglądając mu się z zaciekawieniem.
– Nigdy kogoś takiego nie widziałam – powiedziała.
– To dlatego, że ja śpię w nocy, a ty w dzień i nigdy nie mogliśmy się spotkać.
– Tak, masz dziwne obyczaje. To niemądre spać w nocy, kiedy jest najwięcej myszy i norników, które są takie smaczne…
– To ty jesz myszy?!
– Tak, dla sowy nie ma nic lepszego na przekąskę.
– Wiesz, znam zająca, który by powiedział, że to ty masz dziwne obyczaje, bo śpisz w dzień, kiedy jest najjaśniej i trawa jest najbardziej soczysta.
– To zające jedzą trawę?
– Tak, zajączek powiedziałby, że trawa jest najsmaczniejsza.
– My sowy słyniemy z mądrości, ale to co jest mądre dla nas nie musi być mądre dla innych i to co jest dobre dla nas nie musi być dobre dla innych… Jest takie trudne słowo: tolerancja.
– Słucham?
– Tolerancja to słowo, które oznacza, że w naszym lesie mieszkają różne zwierzęta, które mają różne pory snu, różne pożywienie, jednym słowem są różne i inne.
– Jak ty i zając?

Skrzat – autor Justyna Sowa.
Zobacz diagram

– Na przykład. I wiesz, las jest domem nas wszystkich i choć różnimy się tak bardzo od siebie, to każdy z nas ma prawo tu być i żyć według praw własnej natury. Słyszałam, że za lasem mieszkają ludzie, ale oni utworzyli sobie własne prawa i ciągle się kłócą o to, czyje jest lepsze.
– To ci ludzie chyba się nie lubią nawzajem?
– Tak, choć są tak bardzo podobni do siebie jak skrzat do skrzata i zając do zająca, to zdarza im się nawet toczyć wojny
– Wojny?
– Tak, wojna jest wtedy, gdy jedna grupa ludzi napada na drugą, żeby im coś odebrać i mieć nad nimi władzę.
– To niemądre, mój kolega ma może i większe i ładniejsze mieszkanie niż moja norka po borsuku, ale nie zazdroszczę mu wcale bo mogę go odwiedzać kiedy zechcę i czuć się jak u siebie, a i on cieszy się że może mnie gościć.
– Uhu! Ludzie mogliby się tak wiele od nas nauczyć… A czy wiesz, że ludzie przychodzą czasem do lasu i ścinają drzewa, z których robią papier?
– Papier?
– Tak, to takie cienkie jak liść prostokąty, kwadraty a nawet koła, na których ludzie piszą, a nawet składają z nich różne rzeczy – zwierzęta, kwiaty, drzewa…
– Nas też?
– Tak.
– Muszę to opowiedzieć zajączkowi, na pewno mu się to spodoba. Tymczasem muszę Cię pożegnać, bo ogromnie chce mi się spać…
– Dobrej nocy skrzacie, dla mnie to dopiero początek czuwania!
I sowa wzbiła się w powietrze, by znów żeglować między drzewami. Skrzat postał chwilkę i wrócił uradowany do swojego mieszkania, gdzie położył się spać. Spał długo, bo dopiero o jedenastej obudziło go pukanie zajączka. Skrzat ubrał się i wyszedł na zewnątrz
– Dzień dobry zajączku!
– Dzień dobry, czy poznałeś sowę?
– Tak, to bardzo mądry ptak…

Opracowanie: Joanna Sowa
Materiał był publikowany w biuletynie PTO nr 2/2006


Rabbit – author Justyna Sowa.
Diagram


Owl – author Justyna Sowa.
Diagram


Gnome – author Justyna Sowa.
Diagram

, , , ,

Komentarze (1)

  1. avatar Irena Horodecka napisał(a):

    Należę do osób, które wyszły „spod ręki” P. Danuty Kameckiej i Joli Czajki, po szkoleniach w Warszawie / jeszcze przed powstaniem PCO a następnie PTO/.Na temat origami z kół / takim określeniem posługiwaliśmy się od lat/mogłabym trochę napisać, ale tu nie jest na to odpowiednie miejsce. Tworząc kompozycje z kół uczono nas docelowo m.in. syntezy, eliminowania nadmiaru materiału. I tak przez wiele lat pracowałam tą techniką z dziećmi prowadząc zajęcia o charakterze terapeutycznym. Proponowałabym osobom / nie tylko dzieciom/,które nie pracowały tą techniką ,do podjęcia próby własnej twórczości a następnie zaryzykowania oceny……

Dodaj swój komentarz

Podaj rozwiązanie: *

Kompozycje z kół

Zdaniem praktyków z kartek w kształcie koła łatwiej jest wykonać symboliczne figurki przypominające zwierzęta czy rośliny. Wiele prostych kompozycji znajduje się w tym właśnie dziale. Traktujemy te materiały jako początek przyszłego zainteresowania dzisiejszych najmłodszych czytelników sztuką origami.


1

Recenzja „Origami Fun”

Kolejna pozycja autorstwa Stanisława Skibińskiego „Origami Fun” to zbiór blisko czterdziestu diagramów, głównie modeli modułowych. Znajdziemy tu bryły matematyczne, kusudamy kwiatowe, gwiazdy, ramki na zdjęcia, koperty. Na niemal stu stronach kolorowej publikacji znajdują się sposoby wykonania modeli, z których wiele może być wykorzystanych jako oryginalne dekoracje.
czytaj dalej recenzję »

UserOnline

21 Użytkowników online
Silnik wordpress WordPress